Wąsiki w Słonecznym Oknie

Wąsiki spędza leniwe popołudnie, obserwując świat z słonecznego okna.

Wąsiki, pręgowany kot, miała zwyczaj tak pewny jak wschodzące słońce. Każdego popołudnia, gdy słońce osiągało swoje szczyty, przechadzała się do dużego okna w salonie. To było jej ulubione miejsce, gdzie promienie słońca ogrzewały drewnianą podłogę w idealny sposób. Rozciągała swoje łapy, wyciągając każdą z nich, jakby sięgała po niewidzialną nitkę. Gdy się już ułożyła, Wąsiki zaczynała swój popołudniowy rytuał. Jej szmaragdowe oczy przymykały się niemal do szczelin, a silnik mruczenia w jej piersi zaczynał buczeć, podczas gdy obserwowała świat za szybą. Dziś ogród ożywał subtelnym tańcem liści i od czasu do czasu zrywającym się stadem wróbli. Wróble były jej ulubieńcami. Wąsiki nigdy żadnego nie złapała, i raczej nie sądziła, że kiedykolwiek się to stanie. Zamiast tego, lubiła ich niespokojny taniec i wyzwanie, jakie przedstawiały dla jej wyobraźni. W jej myślach była dzielnym łowcą, przyczajonym nisko, ale w rzeczywistości była puszystą poduszeczką wylegującą się w słońcu. Od czasu do czasu, delikatny powiew wiatru poruszał zasłony, rzucając figlarne cienie. Wąsiki dotykała pływającej tkaniny leniwą łapą, nigdy w pełni nie wysuwając pazurków – w końcu to była bardziej zabawa w udawanie. Dom był cichy, tylko miękki tyk zegara odmierzał czas z jej delikatnie kołyszącym się ogonem. Gdy popołudnie się przeciągało, Wąsiki zaczęła odczuwać znużenie. Jej powieki robiły się coraz cięższe i wkrótce poddała się ukojeniu słonecznej drzemki. Śniły jej się pola traw i nieskończone nieboskłony, ściganie motyli, które zawsze były poza zasięgiem. Jakiś czas później dźwięk otwierających się drzwi frontowych wyrwał ją z drzemki. Jej ludzie wrócili do domu, przynosząc ze sobą świeży zapach zewnętrznego świata. Wąsiki przywitała ich powolnym przeciąganiem się i cichym miałknięciem, witając ich z powrotem w swoim spokojnym królestwie. A gdy słońce zaczęło chować się za horyzontem, Wąsiki wiedziała, że dzień się zakończył. Obserwowała, śniła i drzemała. Jutro słońce znów wzejdzie, a z nim ona, gotowa na kolejny dzień słonecznych przygód.